Interculturele communicatie (1)

Interculturele sensitiviteit verwijst naar emotionele openheid voor uiteenlopende perspectieven en het vermogen om culturele verschillen te herkennen en te waarderen. Interculturele competentie bouwt hierop voort en vraagt om systematische zelfreflectie en een professionele houding die verschillende perspectieven waardeert. Samen bevorderen deze competenties empathie, nieuwsgierigheid en respect. Ze stellen professionals ook in staat om adequaat te communiceren en constructief te reageren op culturele verschillen, om voor iedereen even hoogwaardige zorg te waarborgen.

Patiënten met een migratieachtergrond ondervinden bepaalde moeilijkheden (toegangsbarrières, organisatorische en verzekeringsproblemen) in de gezondheidszorg. Communicatiebarrières zijn een belangrijke bijdragende factor die vaak samenhangt met een slechtere kwaliteit van de gezondheidszorg.

Uitdagingen in interculturele communicatie zijn onder meer:

• Taalbarrières

• Verschillen in rolopvatting: In sommige culturen is de relatie tussen arts en patiënt meer paternalistisch en kan de rol van de familie anders zijn. Gedeelde besluitvorming kan in strijd zijn met deze opvattingen.

• Verschillende subjectieve gezondheidsopvattingen: Opvattingen over ziekte en hoe daarover te praten verschillen. In sommige culturen worden emoties bijvoorbeeld zelden besproken, en kan depressie zich vooral uiten als lichamelijke symptomen. De spirituele en religieuze achtergrond kan gezondheidsopvattingen ook beïnvloeden.